و این دنیای بی ارزش...

الف عزیزم نمیدونم باید در مورد تو چی بنویسم...تویی که شش ماه قبل از فارغ التحصیلی از پیش ما پر کشیدی و رفتی. تویی که 2 سال با سرطان جنگیدی و هیچ وقت در ظاهر نشون ندادی چه غم بزرگی داری . منو ببخش که وقتی 2 سال پیش اشک های تورو در انتهای راهروی بخش نفرولوزی دیدم نتونستم هیچ کمکی بهت بکنم. امروز برای من روز خیلی سختی بود .شرکت در مراسم خاکسپاری یک دختر جوان و دیدن بیتابی های خانوادش خیلی غم انگیز بود.